Zarządzanie ryzykiem jest naturalnym elementem każdej organizacji. Wszystkie firmy się nim zajmują, czasem jedynie czynią to nieświadomie lub nie nazywając swoich działań w ten sposób.

Ryzyko popełnienia błędu oceniane jest zazwyczaj negatywnie. Firmy zorientowane na budowę systemów jakości koncentrują się na realizacji strategii „zero defektów”, eliminując wszelkie odchylenia. Pytanie: czy każdy błąd zasługuje na penalizację?

Wielu eksporterów i importerów zadaje sobie pytanie: czy podejmowane działania mające na celu minimalizację ryzyka walutowego mają sens i czy są efektywne?

Na początek warto zadać pytanie i uściślić, czym tak naprawdę jest defraudacja. I jak to pojęcie ma się do intuicyjnie bardzo rozpoznawalnej przez każdego kradzieży. O tym, że nie jest ono kradzieży dalekie i nosi jej podstawowe znamiona, świadczy fakt, iż potocznie defraudację określa się zazwyczaj „kradzieżą w białych rękawiczkach”. 

Kryzys finansowy w roku 2008 odsłonił nowe oblicza nadużyć gospodarczych, które na dużą skalę wystąpiły wśród instytucji, jakie dotychczas traktowane były niemalże jako instytucje zaufania publicznego o transparentnej strukturze – instytucji finansowych. 

Dojrzałość organizacji w powszechnym odczuciu wiąże się najczęściej z długością okresu działania na rynku. Często z dojrzałością utożsamia się stopień znajomości marki, logo albo produktów. Wreszcie organizacje dojrzałe dla wielu z nas to takie, których stopień rozwoju jest wystarczający, aby zapewnić względną stabilność poziomów sprzedaży, zysków i nadwyżek pieniężnych.

Rachunkowość jakościowa należy do tych teoretycznych koncepcji, które można z powodzeniem zastosować w praktyce. Jej założenia pozostawiają wiele swobody przy doborze metod i środków, przez co powinna dać dobre rezultaty praktycznie w każdej branży.