Kryzys finansowy w roku 2008 odsłonił nowe oblicza nadużyć gospodarczych, które na dużą skalę wystąpiły wśród instytucji, jakie dotychczas traktowane były niemalże jako instytucje zaufania publicznego o transparentnej strukturze – instytucji finansowych.
Zgodnie z definicją „Webster’s New World Dictionary” fraud można określić jako „zamierzone oszustwo powodujące u drugiej osoby utratę własności lub innych praw”. Stosunkowo nowym pojęciem jest „fraud księgowy”, który można zdefiniować jako celowe i rozmyślne działanie polegające na ominięciu lub niepełnym wykazaniu faktów lub danych księgowych – co w konsekwencji wprowadza w błąd odbiorcę sprawozdania w ten sposób, że w sytuacji pełnej dostępności wiedzy jego decyzja lub osąd byłyby inne.
Wynika z powyższego, że w definicji fraudu księgowego mieszczą się wszelkie działania związane z brakiem wykazywania operacji gospodarczej, unikaniem trudnych faktów oraz wprowadzaniem w błąd odbiorców sprawozdań finansowych. Odbiorcami są tutaj przede wszystkim właściciele (udziałowcy i akcjonariusze) oraz potencjalni inwestorzy. Działania takie zwykle polegają na fałszowaniu wyników, co potocznie nazywane jest jako Cooking books. Najbardziej popularne schematy nadużyć księgowych wykorzystują takie mechanizmy, jak:
Pozostałe 92% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
