Wielu eksporterów i importerów zadaje sobie pytanie: czy podejmowane działania mające na celu minimalizację ryzyka walutowego mają sens i czy są efektywne?
Szukając odpowiedzi na powyższe pytanie, należy dokonać odpowiedniego zestawienia pozycji narażonych na ryzyko walutowe i wynikających z prowadzonej działalności oraz zawartych transakcji zabezpieczających to ryzyko.
W tym celu sporządzana jest tzw. pozycja walutowa firmy, która liczy sumy otwartych pozycji aktywnych narażonych na spadek kursu walutowego oraz pozycji pasywnych narażonych na wzrost kursu.
W firmach, w których występuje tylko import lub tylko eksport, pozycja walutowa nie będzie skomplikowana. Co innego w większych firmach, które mają zarówno eksport, jak i import, a dodatkowo korzystają z kredytu i faktoringu walutowego.
W tym przypadku należy wyznaczyć pozycję walutową wg poniżej przedstawionego schematu. Dane potrzebne do uzupełnienia tabeli należy uzyskać z programu księgowego i wszelkiego typu prowadzonych zestawień.
Po stronie aktywów należy wziąć wszystkie pozycje, jakie są narażone na spadek kursu waluty. Należą do nich bieżące należności walutowe, czyli wszystkie FV wystawione naszym klientom, z których oczekiwany jest wpływ w walucie.
Pozostałe 88% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
