Na przykładach wielu przedsiębiorstw możemy zauważyć, że systemy prowizyjne kształtują postawy i zachowania pracowników. Jak zatem wykorzystać je do tego, aby działały z korzyścią dla firmy, a nie na jej szkodę? Jak powiązać realizację celów przez handlowców z wynikami firmy – jej sukcesem rynkowym?

Jednym z istotnych elementów działań z zakresu marketingu jest nieodpłatne przekazywanie różnego rodzaju towarów, np. w ramach programów lojalnościowych, jako nagrody w konkursach, w formie gratisów przy sprzedaży promocyjnej, jako próbki, materiały o funkcji reklamowej czy też prezenty okolicznościowe.

Wzmożona aktywność przedstawicieli handlowych lub służb marketingowych powinna zwykle przekładać się na wzrost wartości sprzedaży (S), a jeszcze lepiej na wzrost uzyskiwanej marży (M). Z drugiej strony działania te będą skutkować wyższym poziomem kosztów zmiennych (Kz), chociażby z tytułu wypłacanych premii, bonusów czy nagród zależnych od sprzedaży.

W doktrynie i nauce finansów nadrzędnym celem zarówno samego zarządzania finansami, jak i każdej działalności gospodarczej jest maksymalizacja wartości firmy. W tej konwencji każda decyzja podnosząca wartość firmy jest traktowana za dobrą, zaś decyzja zmniejszająca wartość firmy jest postrzegana jako zła.

Celem niniejszego artykułu jest podzielenie się przez autora swoimi spostrzeżeniami z obszaru funkcjonowania systemów wsparcia zarządzania w tym z praktyk zarzadzania ryzkiem. Doświadczenia te były gromadzone przez wiele lat praktyki zawodowej autora, wiele inspiracji pochodzi od uczestników Certyfikowanego Kursu Zarządzania Ryzykiem POLRISK.

Zbudowanie poprawnego modelu funkcji i procesów biznesowych w organizacji bywa bardzo często niedocenianym albo wręcz odrzucanym elementem zarządczym. Jako menedżerowie obserwujemy spadek sprawności organizacyjnej, symptomy nierentownego działania przedsiębiorstwa, analizując wybrane miary (KPIs). Mimo to nadal akceptujemy brak rzetelnej kontroli i wyceny procesów, a w konsekwencji bieżące decyzje...

Skomplikowane procedury, wytyczne i kryteria – to dzień powszedni menedżerów projektów sygnowanych 12 gwiazdami. Rozliczanie projektów unijnych rządzi się własnymi prawami. Czasami trudno w nich szukać rynkowych prawidłowości, co może utrudniać proces planowania wydatków.