Innowacyjne modele sterowania strategią

Wśród innowacyjnych metod zarządzania strategicznego, powstałych współcześnie, wyróżnić można modele i koncepcje:

• sterowania konfliktem,
• „nawigatora ogólnego zarządzania”,
• strategicznej elastyczności,
• syntezy strategicznej,
• strategicznych programów funkcjonalnych,
• strategicznego działania,
• „pasji i dyscypliny implementacji strategii”.

Model sterowania konfliktem opracowany przez Griffina (1996) stanowi metodę implementacji strategii w warunkach występowania konfliktów organizacyjnych (Rysunek 1) stanowiących efekt sprzeczności interesów i celów między poszczególnymi działami i pracownikami w firmie, błędnej komunikacji i niewłaściwego przepływu informacji, asymetryczności przydzielanych zadań czy konkurencji o firmowe zasoby.

Zarówno zbyt słabe, jak i zbyt mocne natężenie konfliktu może ujemnie oddziaływać na efektywność firmy. W przypadku braku napięć organizacyjnych w działania kierownictwa wkrada się stagnacja, rutyna i samozadowolenie, co w konsekwencji może przekładać się na spadek generowanych przez przedsiębiorstwo wyników. Umiarkowany poziom konfliktu może natomiast wyzwolić większą motywację i kreatywność (Moszkowicz 2005, s. 302). W zależności od przyjętej w jednostce strategii zarządzania konfliktem (preferującej współpracę, dostosowywanie się, unikanie konfliktów, wypracowanie kompromisu lub rywalizację) podejmowane są działania zmierzające do zapobiegania powstawaniu konfliktów, ich rozwiązywania, ograniczania lub pobudzania w konstruktywny sposób (wybór danej opcji przez kierownictwo uwarunkowany jest generowaniem – w zależności od okoliczności – jak największych korzyści dla firmy w formie wzrostu wydajności pracy, przychodów ze sprzedaży czy redukcji kosztów).

Koncepcja „nawigatora ogólnego zarządzania” sformułowana przez Müllera-Stewensa i Lachnera (2001) i zakłada, że implementacja strategii nie opiera się na samej strategii, ale na skorelowanych z nią przedsięwzięciach strategicznych. Składa się ona z następujących płaszczyzn: inicjowanie, pozycjonowanie, kreowanie wartości, modyfikowanie oraz pomiar wyników. Każda z nich obejmuje dwa etapy: analizę sposobu dotychczasowej realizacji poszczególnych procesów (jak jest?) oraz kształtowanie oczekiwanego przebiegu procesów (jak powinno być?) (Gierszewska, Olszewska, Skonieczny 2013, s. 263). Etap inicjowania dotyczy inicjatyw (przedsięwzięć) strategicznych, determinujących rozwój podmiotu. Następne fazy obejmują tworzenie relacji: zewnętrznych z otoczeniem firmy, złożonym z różnych grup interesariuszy (pozycjonowanie) oraz wewnętrznych, związanych z kreowaniem firmowych wartości, ukierunkowanych na poprawę struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa oraz procesu sterowania nim. Modyfikowanie obejmuje efektywną implementację inicjatyw strategicznych, zaś pomiar dokonań ma na celu identyfikację zmian wywołanych przyjętymi do wykonania przedsięwzięciami strategicznymi. Metoda „nawigatora ogólnego zarządzania” odchodzi od tradycyjnego rozróżnienia procesów formułowania i wdrażania strategii na rzecz badania konkretnych inicjatyw strategicznych, ich genezy i form urzeczywistnienia w praktyce. Model ten bierze pod uwagę dynamiczne podejście do inicjowania oraz modyfikacji wykonania przedsięwzięć strategicznych (Gierszewska, Olszewska, Skonieczny 2013, s. 266).