Zarządzanie strategiczne to nic innego jak określanie długookresowych celów, kierunków rozwoju i metod działania przedsiębiorstwa w kontekście alokacji jego zasobów. Zarządzanie strategiczne to także proces informacyjno-decyzyjny, który jest wspierany przez różnorodne funkcje przedsiębiorstwa, jak planowanie, organizacja, motywacja i kontrola. Prezentujemy innowacyjne metody zarządzania strategicznego. Niektóre nieznane wszystkim, niektóre zupełnie innowacyjne, ale zdecydowanie warte uwagi.

Wśród innowacyjnych metod zarządzania strategicznego, powstałych współcześnie, wyróżnić można modele i koncepcje:

  • sterowania konfliktem,
  • „nawigatora ogólnego zarządzania”,
  • strategicznej elastyczności,
  • syntezy strategicznej,
  • strategicznych programów funkcjonalnych,
  • strategicznego działania,
  • „pasji i dyscypliny implementacji strategii”.

Model sterowania konfliktem opracowany przez Griffina (1996) stanowi metodę implementacji strategii w warunkach występowania konfliktów organizacyjnych (Rysunek 1) stanowiących efekt sprzeczności interesów i celów między poszczególnymi działami i pracownikami w firmie, błędnej komunikacji i niewłaściwego przepływu informacji, asymetryczności przydzielanych zadań czy konkurencji o firmowe zasoby.

Zarówno zbyt słabe, jak i zbyt mocne natężenie konfliktu może ujemnie oddziaływać na efektywność firmy. W przypadku braku napięć organizacyjnych w działania kierownictwa wkrada się stagnacja, rutyna i samozadowolenie, co w konsekwencji może przekładać się na spadek generowanych przez przedsiębiorstwo wyników. Umiarkowany poziom konfliktu może natomiast wyzwolić większą motywację i kreatywność (Moszkowicz 2005, s. 302). W zależności od przyjętej w jednostce strategii zarządzania konfliktem (preferującej współpracę, dostosowywanie się, unikanie konfliktów, wypracowanie kompromisu lub rywalizację) podejmowane są działania zmierzające do zapobiegania powstawaniu konfliktów, ich rozwiązywania, ograniczania lub pobudzania w konstruktywny sposób (wybór danej opcji przez kierownictwo uwarunkowany jest generowaniem – w zależności od okoliczności – jak największych korzyści dla firmy w formie wzrostu wydajności pracy, przychodów ze sprzedaży czy redukcji kosztów).

Koncepcja „nawigatora ogólnego zarządzania” sformułowana przez Müllera-Stewensa i Lachnera (2001) i zakłada, że implementacja strategii nie opiera się na samej strategii, ale na skorelowanych z nią przedsięwzięciach strategicznych. Składa się ona z następujących płaszczyzn: inicjowanie, pozycjonowanie, kreowanie wartości, modyfikowanie oraz pomiar wyników. Każda z nich obejmuje dwa etapy: analizę sposobu dotychczasowej realizacji poszczególnych procesów (jak jest?) oraz kształtowanie oczekiwanego przebiegu procesów (jak powinno być?) (Gierszewska, Olszewska, Skonieczny 2013, s. 263). Etap inicjowania dotyczy inicjatyw (przedsięwzięć) strategicznych, determinujących rozwój podmiotu. Następne fazy obejmują tworzenie relacji: zewnętrznych z otoczeniem firmy, złożonym z różnych grup interesariuszy (pozycjonowanie) oraz wewnętrznych, związanych z kreowaniem firmowych wartości, ukierunkowanych na poprawę struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa oraz procesu sterowania nim. Modyfikowanie obejmuje efektywną implementację inicjatyw strategicznych, zaś pomiar dokonań ma na celu identyfikację zmian wywołanych przyjętymi do wykonania przedsięwzięciami strategicznymi. Metoda „nawigatora ogólnego zarządzania” odchodzi od tradycyjnego rozróżnienia procesów formułowania i wdrażania strategii na rzecz badania konkretnych inicjatyw strategicznych, ich genezy i form urzeczywistnienia w praktyce. Model ten bierze pod uwagę dynamiczne podejście do inicjowania oraz modyfikacji wykonania przedsięwzięć strategicznych (Gierszewska, Olszewska, Skonieczny 2013, s. 266).

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Analiza ryzyka projektów rozwojowych i moderniacyjnych

MC_66_46.jpg

Nie ma rozwoju bez inwestycji. Banał, który każdy menedżer zna, a zarazem nie kwestionuje jego prawdziwości. Zatem kiedy krzywa rozwoju firmy jeszcze pnie się w górę, już dzisiaj, zanim osiągniemy strefę komfortu w realizacji naszej podstawowej działalności operacyjnej, będziemy realizować inwestycje rozwojowe i modernizacyjne. Te pierwsze, aby wdrożyć nowe produkty, usługi i rozpocząć nową ścieżkę rozwoju organizacji, te drugie w większości wypadków w celu optymalizacji kosztów operacyjnych i „wyciśnięcia” z naszych aktywów jak najwięcej korzyści.

Czytaj więcej

Zarządzać ryzykiem trzeba umieć!

MC_66_34.jpg

Głównym celem zarządzania ryzykiem jest uniknięcie negatywnych skutków konkretnych sytuacji. W organizacjach pozwala ono uniknąć strat pieniężnych, a także zniechęcenia inwestorów, klientów, zbyt dużej rotacji pracowników czy osiągnięcia planowanych zysków ze sprzedaży. Jak widać, trudno wskazać obszar w biznesie, który nie skorzysta na przemyślanym zarządzaniu ryzykownymi procesami. Jak robić to dobrze?

Czytaj więcej

Przestrzeń cybernetyczna jako środowisko działalności przedsiębiorstwa

MC_66_29.jpg

„Jeśli nie ma cię na Facebooku, to znaczy, że nie żyjesz” – takie żartobliwe stwierdzenie można było nie tak dawno usłyszeć od fanów mediów społecznościowych. Popularność zdobywana w wirtualnym świecie często była okupiona utratą prywatności. Czy odbiorcy dobrodziejstw ery powszechnej komputeryzacji mają świadomość, jakim ryzykiem jest przestrzeń cybernetyczna? Co ryzykują, udostępniając informacje na swój temat? Czy może to rodzić konsekwencje dla przedsiębiorców? Czy oprócz inwestycji w zabezpieczenia dostępne są narzędzia finansowe do zmniejszenia ryzyka cybernetycznego? Jak to się zaczęło?

Czytaj więcej

Numer bieżący

Polecamy

Przejdź do

Partnerzy

Reklama