W dzisiejszej sytuacji ekonomicznej większość firm koncentruje się na zwiększaniu sprzedaży. Chcą poszerzać ofertę produktową, zwiększać liczbę klientów i rynków, na których mogą zaistnieć. Firmy chcą rosnąć tak bardzo, jak to jest możliwe, i tak szybko, jak to jest możliwe. Nie chcą obcinać kosztów i zmniejszać liczby zatrudnionych pracowników. Jednak najczęściej stosowane narzędzia finansowe podpowiadają raczej, jak koncentrować się na cięciu kosztów w celu maksymalizacji zysków, ustawiając koszty jako obszar koncentracji, a nie na generowaniu sprzedaży. To często prowadzi zarządzających do podejmowania decyzji, które szkodzą przedsiębiorstwom.

Firmy potrzebują narzędzi finansowych, które pomogą poprowadzić je w zgodzie z ich celami. Rachunkowość przerobowa dostarcza menedżerom czytelne i skoncentrowane metody pozwalające podążać w prawidłowym kierunku. Poprzez umożliwienie podejmowania lepszych decyzji biznesowych rachunkowość przerobowa poprawia zdolność przedsiębiorstwa do generowania coraz większej ilości pieniędzy teraz i w przyszłości.

Menedżerowie i właściciele przedsiębiorstw muszą mieć możliwość, aby przewidywać i na bieżąco monitorować wpływ lokalnych decyzji na wyniki całego systemu. Wyzwaniem jest, aby lokalni menedżerowie myśleli jak biznesmeni i podejmowali decyzje dobre dla wyników całego przedsiębiorstwa. Rzeczywistość pokazuje, że menedżerowie poszczególnych działów nie widzą swojego wpływu na przychody firmy, w związku z czym czują, że mają wpływ jedynie na koszty i to tylko te w ich obszarze odpowiedzialności. Dlatego ich działania usprawnieniowe prowadzą do lokalnych optymalizacji. Teoria systemów mówi, że optimum systemu nie jest sumą lokalnych optimów. Jeżeli któraś część systemu osiąga swoją najwyższą efektywność, najczęściej jest to szkodliwe dla całego systemu! W. Deming napisał:

„Obowiązkiem każdej części systemu jest jak najlepsze służenie systemowi jako całości, a nie maksymalizacja własnej produkcji, zysku, sprzedaży czy też jakiejkolwiek innej miary. Niektóre części systemu mogą same pracować ze stratą, aby zapewnić optymalne funkcjonowanie całego systemu, z uwzględnieniem tych części, które przynoszą stratę” (Źródło: Deming, The New Economics, 1997, s. 97).

Dlatego tradycyjna rachunkowość kosztowa (RK) nie powinna być przewodnikiem dla menedżerów. Opiera się na kilku fałszywych założeniach:

  • RK zakłada, że możemy mierzyć wpływ danej części systemu na zyskowność przedsiębiorstwa poprzez pomiar, jak dużo kosztów absorbuje dany obszar. Ten sposób analizy może być prawidłowy jedynie w sytuacji, jeśli założymy, że ważność danego zasobu jest zależna od jego kosztu. Jednak fizyka przepływu w fabryce, a za nią teoria ograniczeń, pokazuje, że ważność zasobu uzależniona jest od tego, czy jest on wąskim gardłem, czy nie jest. Wąskie gardło ogranicza wydajność fabryki i nie ma to żadnego powiązania z tym, ile ono kosztuje. Godzina stracona na wąskim gardle to godzina stracona na pokrycie kosztów operacyjnych i wygenerowanie zysku, godzina stracona na zasobie niebędącym wąskim gardłem nie znaczy nic.
  • Alokacja kosztów stałych na produkty tworzy złudzenie, że koszty stałe mogą się zmieniać w liniowej proporcji do wielkości produkcji, a w rzeczywistości tak nie jest. W rzeczywistości koszty stałe są stałe, ale dla pewnych skokowych przedziałów. Dla zamówienia w krótkim horyzoncie czasowym koszty stałe nie zmieniają się wraz ze zmianą wielkości produkcji lub rodzajem przetwarzania (Rysunek 1).
  • RK zakłada, że w długim horyzoncie czasowym wydajność może zostać zbilansowana z popytem, czyli że wszystkie koszty należy traktować jako zmienne i RK pomoże w dostosowaniu wydajności do popytu i ochroni przed nadmiernymi kosztami. Dobrze to wygląda w teorii, ale w realnym biznesie popyt zmienia się z większą szybkością niż to, jak szybko możemy zmieniać wydajność.

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Metody statystyczne w badaniu sytuacji finansowej przedsiębiorstwa

DiF_31_12.jpg

Podstawowe metody oceny sytuacji finansowej przedsiębiorstwa bazują na analizie sprawozdania finansowego, które stanowi główne źródło danych wyjściowych, niezbędnych do przeprowadzenia rzetelnej diagnozy stanu jednostki gospodarczej. Bogata literatura przedmiotu podaje wiele możliwości dokonywania ocen i analiz sytuacji finansowej podmiotu gospodarczego; jednak wśród licznych metod badania firm szczególne miejsce zajmuje wielowymiarowa analiza porównawcza (WAP), znana także jako statystyczna analiza porównawcza.

Czytaj więcej

Wycena wartości godziwej aktywów przedsiębiorstwa

MC_69_25.jpg

W artykule zajmiemy się kwestią szacowania wartości godziwej składników majątku przedsiębiorstwa. Na gruncie rachunkowości definicja wartości godziwej zawarta jest przede wszystkim w ustawie o rachunkowości oraz – poświęconym w całości szacowaniu wartości godziwej – Międzynarodowym Standardzie Sprawozdawczości Finansowej 13. W obu tych źródłach definicje w zasadzie są zbieżne, przy czym MSSF 13 stanowi znaczne rozwinięcie metodologii jej szacowania.

Czytaj więcej

Zasady opodatkowania podatkiem VAT transportu ładunków

MC_65_46.jpg

Na pierwszy rzut oka zasady rządzące opodatkowaniem transportu na gruncie VAT nie wydają się skomplikowane, ale im dalej zagłębiamy się w temat, tym więcej pojawia się wątpliwości.

Czytaj więcej

Polecamy

Przejdź do

Partnerzy

Reklama