W rozwoju doktryny zarządzania finansami wyróżnia się dwa kluczowe momenty – pierwszy, w którym zwrócono uwagę na konieczność rozłączenia funkcji właścicielskiej od managerskiej, drugi to publikacja Michaela Jensena i W illiama H. Mecklinga „Theory of the Firm: Managerial Behaviour, Agency Costs and Ownership Structure” opublikowana w „Journal of Financial Economics” w 1976 r.

Ludzie, relacje, w jakie wchodzą i ramy, które dla tych relacji budujemy, stanowią o możliwości realizacji ambitnych celów, jakie stawia przed sobą controlling. To właśnie ludzie, a nie systemy czy też najnowsze metodologie (stosunkowo łatwe do powielenia), tworzą rzeczywiście trwałą, trudną do zniwelowania przewagę konkurencyjną firmy.

Finansowym celem działania przedsiębiorstwa jest maksymalizacja bogactwa jego właścicieli. Wyższa wartość przedsiębiorstwa wiąże się z większymi możliwościami pozyskiwania kapitału na cele rozwojowe po niższych kosztach.

Każda, nawet najbardziej spektakularna działalność gospodarcza, musi mieć swój początek. Aby osiągnąć sukces, trzeba najpierw mieć dobry pomysł, determinację w jego urzeczywistnieniu i, oczywiście, kapitał. Bardzo często to właśnie brak kapitału jest największym hamulcem rozwoju innowacji. 

Koszty standardowe stanowią element rachunku kosztów postulowanych, które określają, jakie wartości powinny mieć koszty rzeczywiste przy zachowaniu określonych warunków.

Niniejszy artykuł jest opisem success story wdrożenia procesowego rachunku kosztów u producenta oraz dystrybutora farb i lakierów.

Umiejętne zarządzanie ekspozycją na ryzyko to szansa dla przedsiębiorstwa na osiągnięcie ponadprzeciętnych zysków. Tak jest między innymi w przypadku ryzyka kredytowego, które coraz silniej wpływa na działalność przedsiębiorstw spoza sektora finansowego.