W rozwoju doktryny zarządzania finansami wyróżnia się dwa kluczowe momenty – pierwszy, w którym zwrócono uwagę na konieczność rozłączenia funkcji właścicielskiej od managerskiej, drugi to publikacja Michaela Jensena i W illiama H. Mecklinga „Theory of the Firm: Managerial Behaviour, Agency Costs and Ownership Structure” opublikowana w „Journal of Financial Economics” w 1976 r.
W publikacji tej wskazano na fakt, że managerowie, o ile dobrze wykonują swoją pracę, zawsze kierują się własnym interesem – a bogactwo akcjonariuszy jest dla nich sprawą drugorzędną. W ten sposób na pierwszy plan wysunął się lansowany obecnie cel każdej działalności, a mianowicie wzrost wartości przedsiębiorstwa.
Dzisiaj teza, że wzrost wartości firmy jest głównym celem działalności gospodarczej realizowanym poprzez efektywne zarządzanie finansami, wydaje się być oczywista. Jednakże w tle tego truizmu pojawiają się wątpliwości i pytania. Czy samo postawienie celu potrafi zmienić zachowania managerów i orientację na realizację własnych interesów? Co więcej, jak zmierzyć, czy cel ten jest realizowany, czy można polegać na dostępnych standardach i danych księgowych?
Pozostałe 93% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
