Zazwyczaj panuje przeświadczenie, że każda inwestycja o dodatniej zaktualizowanej wartości netto która równocześnie charakteryzuje się wewnętrzną stopą zwrotu IRR, przewyższającą cenę pieniądza zainwestowanego w firmie, wyrażoną przez stopę kosztu kapitału CC jest warta realizacji. Byłoby tak, gdyby nie zasada, mówiąca że: „dobre jest wrogiem najlepszego”.
Najlepsze przedsięwzięcia powinny mieć pierwszeństwo przed dobrymi, tak samo jak dobre przed średnimi, a średnie przed kiepskimi. Do wyznaczenia takiego rankingu przedsięwzięć służy krzywa możliwości inwestycyjnych. Porównanie uporządkowanych tak inwestycji z krzywą marginalnego kosztu kapitału pozwala wyznaczyć optymalny budżet inwestycyjny. Inwestowanie w stopniu wyższym niż wyznaczony przez ten budżet nazwaliśmy w tytule: grzechem przeinwestowania.
Pozostałe 92% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
