MSR 23 – Koszty finansowania zewnętrznego

Jednym z istotnych standardów jest MSR 23 „Koszty finansowania zewnętrznego”. Standard ten odgrywa ważną rolę, szczególnie w przypadku wytwarzania środków trwałych we własnym zakresie.

Działalność jednostki w zakresie budowy środków trwałych często finansowana jest z obcych źródeł (na przykład z kredytów lub pożyczek). Wiąże się to z koniecznością zapłaty odsetek i podobnych kosztów – są to właśnie koszty finansowania zewnętrznego. Niekiedy MSR 23 może dotyczyć zapasów, których wyprodukowanie/przygotowanie do sprzedaży wymaga więcej czasu. Autorka niniejszego artykułu w praktyce nie spotkała się jednak z przypadkiem, aby MSR 23 miał zastosowanie do zapasów, w związku z tym artykuł dotyczy przede wszystkim aktywów trwałych.

Zgodnie z MSR 23 „Koszty finansowania zewnętrznego” – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – koszty finansowania zewnętrznego, które można bezpośrednio przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu dostosowywanego składnika aktywów, są częścią ceny jego nabycia lub kosztu wytworzenia. Oznacza to, że koszty finansowania zewnętrznego takiego składnika aktywów powiększają jego wartość bilansową. Pozostałe koszty finansowania zewnętrznego ujmuje się jako koszty okresu, w którym zostały poniesione.

Należy podkreślić, że – według obecnie obowiązującej wersji standardu – w rachunku zysków i strat nie ujmuje się już bezpośrednio kosztów finansowania zewnętrznego, które można przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu dostosowywanego składnika aktywów. W poprzedniej wersji MSR 23 istniała taka możliwość, ale została usunięta.

Jakie wydatki/nakłady można zaliczyć do kosztów finansowania zewnętrznego? Koszty finansowania zewnętrznego to przede wszystkim odsetki oraz inne koszty ponoszone przez jednostkę w związku z pożyczeniem obcych środków, czyli w wyniku:

• zaciągnięcia kredytów,
• zaciągnięcia pożyczek,
• emisji dłużnych papierów wartościowych (obligacji).