26 lipca 2009 r. brytyjski tygodnik „Observer” opublikował informację o liście, który wybitni ekonomiści brytyjscy wysłali do królowej Elżbiety II. List z przeprosinami stanowił odpowiedź na pytanie królowej, które zadała podczas wizyty w londyńskiej School of Economics: „Dlaczego nikt tego nie przewidział?”.
W domyśle chodziło, oczywiście, o kryzys finansowy zapoczątkowany w 2007 roku i możliwość przewidzenia jego nadchodzących symptomów i przyczyn. Naukowcom nie udało się znaleźć konkretnej odpowiedzi i w swoim liście stwierdzili, że „…nie udało się przewidzieć czasu, skali i dotkliwości kryzysu i mu zapobiec, a przyczyną była porażka zbiorowej wyobraźni wielu światłych ludzi, zarówno w kraju, jak i za granicą, w zrozumieniu zagrożeń dla całego systemu”. Ta zwięzła odpowiedź, choć powiedziano i napisano wiele o przyczynach (na szczęście odchodzącego) kryzysu finansowego, pokazuje, że głównym czynnikiem był tu brak wyobraźni i docenienia zmienności otoczenia oraz wpływu tych zmian na całą gospodarkę.
Rozwijający się w niekontrolowany sposób rynek kredytów sub-prime postrzegany był przez inwestorów jako pewna inwestycja, zważywszy dodatkowo na fakt zaufania wobec agencji ratingowych, ochoczo przyznających maksymalne noty właściwie śmieciowym walorom. Nikt nie powiedział „sprawdzam”, a ci, którzy przeczuwali upadek systemu, obstawiali zakłady przeciwne – podsycając bańkę spekulacyjną. Zabrakło zatem wielowymiarowej analizy wpływu nieprzewidzianych sytuacji kryzysowych na stabilność i wypłacalność systemu. Obecnie bardzo dużo słychać o tzw. stress testach, które stanowią obligatoryjną procedurę w instytucjach finansowych.
Stress test to inaczej test warunków skrajnych, polegający na analizie potencjalnego wpływu szokowych zmian czynników ryzyka na sytuację finansową instytucji. Przeprowadzanie tych testów stało się obligatoryjne w ramach filaru II Nowej Umowy Kapitałowej. W szczególności wspomniany wcześniej kryzys uświadomił instytucjom finansowym znaczenie takich testów w procesie zarządzania ryzykiem. Ze względu na definicję oraz metodologię można wyróżnić cztery główne podejścia do przeprowadzania stress testów:
- metoda algorytmiczna (analiza wrażliwości),
- metoda straty maksymalnej,
- metoda wartości ekstremalnych,
- metoda scenariuszowa.
Pozostałe 84% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
