Kwestie związane z rozliczaniem strat często budzą wątpliwości podatników z uwagi na brak jasnych regulacji w tym zakresie. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód. Zasada ta nie dotyczy dochodu wolnego od podatku albo od którego zaniechano poboru podatku.
W rozumieniu prawa podatkowego dochodem jest nadwyżka przychodów osiągniętych w roku podatkowym nad kosztami ich uzyskania. Strata wystąpi wówczas, gdy przychód osiągnięty w okresie rozliczeniowym jest niższy od kosztów poniesionych w celu jego uzyskania. Stratą jest zatem nadwyżka kosztów uzyskania przychodów nad sumą przychodów. Stratę określa się za rok podatkowy. Nie jest ona podatkowo obojętna – zgodnie z przepisami może zostać rozliczona przez podatnika w następnych okresach rozliczeniowych.
Zgodnie z uregulowaniami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm., dalej ustawa o CIT) oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm., dalej ustawa o PIT), podatnik może rozliczyć stratę w okresie kolejnych pięciu lat podatkowych, z tym że w ciągu jednego roku można odliczyć maksymalnie 50% jej wysokości. Należy również podkreślić, że wysokość odliczenia może być równa co najwyżej wysokości dochodu osiągniętego z tego źródła. Kwotę odliczonej straty wykazuje się w zeznaniach rocznych PIT-36 i PIT 36L lub PIT-28.
Pozostałe 88% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
