Podatek u źródła, określany również jako WHT (Withholding Tax), jest jednym z najważniejszych zagadnień podatkowych dla przedsiębiorców dokonujących płatności na rzecz zagranicznych kontrahentów.
W praktyce WHT może pojawić się przy wypłacie dywidendy, odsetek, należności licencyjnych, a także niektórych usług świadczonych przez zagraniczne podmioty. Problem polega na tym, że nie każda płatność zagraniczna automatycznie oznacza konieczność pobrania podatku. Konieczne jest przeanalizowanie m.in. rodzaju płatności, rezydencji podatkowej kontrahenta, właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz spełnienia warunków ewentualnego zwolnienia.
Czym właściwie jest podatek u źródła?
WHT jest podatkiem dochodowym pobieranym przez płatnika w momencie dokonywania określonych wypłat na rzecz podatnika.
W typowym przypadku polska spółka wypłaca wynagrodzenie zagranicznemu kontrahentowi. Z punktu widzenia polskich przepisów może powstać obowiązek pobrania części wypłacanej kwoty jako podatku i przekazania jej polskiemu urzędowi skarbowemu.
Można więc uprościć mechanizm do schematu:
polska spółka → wypłata zagranicznemu kontrahentowi → analiza WHT → pobranie podatku → zapłata do urzędu skarbowego
WHT jest szczególnie istotny w przypadku transakcji międzynarodowych, ponieważ podatek może zostać pobrany w Polsce, a następnie uwzględniony w rozliczeniu podatkowym kontrahenta w jego państwie rezydencji.
Jakie płatności mogą podlegać WHT?
Podatek u źródła może dotyczyć m.in.:
- dywidend,
- odsetek,
- należności licencyjnych,
- niektórych usług niematerialnych,
- określonych usług doradczych,
- usług księgowych,
- usług reklamowych,
- usług prawnych,
- usług zarządzania i kontroli,
- usług przetwarzania danych,
- usług rekrutacyjnych,
- świadczeń o podobnym charakterze.
W zakresie CIT Ministerstwo Finansów wskazuje m.in. na odsetki, prawa autorskie i pokrewne oraz określone usługi świadczone przez nierezydentów.
Ważne jest jednak, aby nie traktować każdej faktury zagranicznej jako automatycznie podlegającej WHT.
Przykładowo, sama zapłata zagranicznej firmie za określony towar nie oznacza automatycznie konieczności poboru podatku u źródła. Najpierw trzeba ustalić, czego dokładnie dotyczy płatność.
Podstawowe stawki WHT
W polskich przepisach występują podstawowe stawki podatku u źródła, ale ostateczne opodatkowanie może być inne, jeżeli zastosowanie znajdzie właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania albo zwolnienie przewidziane w przepisach.
Przykładowo, przy określonych płatnościach objętych CIT można spotkać:
19% – m.in. dywidendy i inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych
oraz
20% – m.in. odsetki, należności licencyjne i określone usługi niematerialne.
Nie oznacza to jednak, że polska spółka zawsze musi pobrać dokładnie 19% albo 20%.
Kluczowe znaczenie może mieć bowiem umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO).
Przykład – zapłata odsetek zagranicznemu kontrahentowi
Załóżmy, że polska spółka ABC Sp. z o.o. ma zobowiązanie wobec zagranicznej spółki.
W ciągu roku wypłaca jej:
100 000 zł odsetek.
Jeżeli zastosowanie ma krajowa stawka WHT 20%, podatek wyniesie:
100 000 zł × 20% = 20 000 zł.
W takim wariancie zagraniczny kontrahent otrzyma:
100 000 zł – 20 000 zł = 80 000 zł.
Natomiast 20 000 zł zostanie pobrane przez polską spółkę jako podatek u źródła i przekazane do polskiego urzędu skarbowego.
Ale jeżeli właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje niższą stawkę albo możliwość niepobrania podatku, wynik może być inny.
Certyfikat rezydencji – jeden z najważniejszych dokumentów
Pozostałe 68% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuŹródło: Controlling i Rachunkowość Zarządcza nr 09/2026
