Pomimo budowy złożonych narzędzi controllingowych służących powstaniu niezależnych mierników świadczących o stanie finansów przedsiębiorstwa nadal głównym sposobem oceny efektywności (rentowności) jest wynik finansowy.
Szczególnie ważny staje się on w ostatnim kwartale roku, kiedy większość spółek zamyka swoje księgi, przechodzi proces badania sprawozdań i decyduje o podziale ewentualnego zysku. Z punktu widzenia analizy finansowej często bierzemy pod uwagę kategorię zysku księgowego brutto i/lub netto, pomijając wzajemne interakcje pomiędzy przepisami rachunkowymi oraz przepisami prawa podatkowego.
Niestety bardzo często zasady te kierują się sprzecznymi przesłankami. O ile przepisy rachunkowe wynikają z nadrzędnych zasad rachunkowości, takich jak: zasada memoriału, zasada współmierności przychodów i kosztów oraz zasada ostrożnej wyceny aktywów i pasywów, o tyle zasady prawa podatkowego kierują się celem fiskalnym zmierzającym do optymalizacji wpływów podatkowych. Szczególnie wyraźne jest to w płaszczyźnie kosztów, które ustawa o rachunkowości bardzo chętnie widzi w ramach zasady ostrożnej wyceny, natomiast przepisy podatkowe eliminują je jako zagrożenie dla obniżenia podstawy opodatkowania.
Pozostałe 91% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
