Formy zatrudnienia w projekcie: nie zawsze można wszystko

Wszystkie wyżej wskazane sposoby zatrudnienia w projekcie są co do zasady dozwolone, ale z pewnymi zastrzeżeniami – wynikającymi z prawa pracy i prawa cywilnego, a w przypadku projektów finansowanych ze środków unijnych – z zasad ich przyznawania i kwalifikacji kosztów personelu.

Umowa zlecenie a umowa o dzieło

Ostatnie szersze „ozusowanie” umów-zleceń sprawiło, że atrakcyjne może okazać się zawieranie z osobami zaangażowanymi w wykonanie projektu umów o dzieło. Pamiętajmy jednak, że o tym, z jaką umową mamy do czynienia, nie decyduje jej nazwa. Kluczowa jest tutaj treść stosunku prawnego, czyli określenie, jakiego rodzaju aktywność ma na jej podstawie wykonywać członek personelu projektu. W przypadku umowy o dzieło konieczne jest danie zamawiającemu jakiegoś rezultatu, stąd umowę tę określa się mianem umowy rezultatu. Wykonawca ma przekazać konkretny, dający się ująć w jakieś ramy efekt swojej pracy i to ten efekt – w tym jego jakość i kompletność – podlega sprawdzeniu przez zamawiającego. Nieistotne jest przy tym, jakimi środkami rezultat ten zostanie wypracowany. Całkiem inaczej kwestia ta przedstawia się w przypadku umowy-zlecenia i innych zbliżonych umów (w tym tzw. umów o świadczenie usług). Tutaj liczy się sama praca, a jej efekt ma znaczenie drugorzędne. Dlatego o umowie-zleceniu mówi się jako o umowie starannego działania. To bowiem, w jaki sposób jest ona realizowana, a nie jaki jest jej rezultat, podlega ocenie zamawiającego.